2017
October 25

Geldi karşıma oturdu

Geldi karşıma oturdu
Ne acelesi var gibiydi ne de yok gibiydi
Bir ceylan gibi süzüldü — kolunu uzattı
Masanın üstüne sigara paketini koydu
Çantasını o narin omzundan indirip
Sandalyesinin kenarına astı
Zaman durdu

Zaman narince akmaya başladı
İnce uzun boynunu uzatıp
Dalgalı saçları rüzgarda yüzer gibi
Gözlerime baktı
Gözyaşlarımı zorla tutup, ben de baktım
Nerelerdeydin mahallelim dedim — içimden tabii
Bilir misin ne çok aradım seni
Ne çok özledim
Varlığını bilerek ve bilmeden
Bilmezsin tabii
Zaman başımı döndürdü ve gitti

Zaman nazlanarak geriye döndü
Ben giderken sen doğmamıştın bile
O narin bedeninle, burnunun sümüklerini silmeden
Sokağımın köşesinden koşarak
Koşacağını bilseydim
Beklerdim — hızlı koşma derdim
Hızlı koşma duşersin — dizin kanar
İçim kanar — ben yanarım
Uzanıp tekrar yakaladım zamanı

Hafifçe masaya bıraktım zamanı
Ürkütmeden, gitmez artık diye umutla
Köprücük kemiklerinden yukarı doğru bakıp
Boynunun kaslarını takip ederek
O mükemmel yüzüne ulaştım
Uzun uzun baktım — evet, çok iyi biliyorum seni
Ama beni bu kadar derinden yaralayacağını
Nasıl ve niçin düşünemedim
Zaman beni alıp gitti
Zaman beni
Zaman

Share Share Share

Published By Çetin Kaya Koç

http://cetinkoc.net/biography.html